تا تو از شکم مادر زاده شدی در کار خواب کردن خویشی
عشق يعني قطره اي از راز ها
از پرستوها و از پرواز ها
عشق يعني سايبان آرزو
مثل بغضي بي بهانه در گلو
عشق يعني تا ابد زيبا شدن
قطره ها را كم كمك دريا شدن
عشق يعني آيت احساس ها
شبنمي بر لاله ها بر ياس ها
عشق يعني هم اسارت در وفا
در كلاس خستگي درس وفا
عشق يعني نمره هاي خوب وبد
حل چندين مسئله در جزرو مد
عشق يعني يك سبد ياس سفيد
در غروب آرزو شعر اميد
عشق يعني روزگاري بي ريا
بي رياتر از هميشه با خدا
پاورقی:
آنکس که بداند و بداند که بداند
اسب خرد از گنبد گردون بجهاند
آنکس که بداند و نداند که بداند
بیدارش نمایید که بس خفته نماند
آنکس که نداند و بداند که نداند
لنگان خرک خویش به منزل برساند
آنکس که نداند ونداند که نداند
در جهل مرکب ابد و دهر بماند
درکشورما وضع چنین است بدانید
آنکس که بداند وبداند که بداند
باید برود غازبه کنجی بچراند
آنکس که بداند و نداند که بداند
بهتر برود خویش به گوری بتپاند
آنکس که نداند و بداند که نداند
با پارتی و پول خر خویش براند
آنکس که نداند و نداند که نداند
برپست ریاست ابدالدهر بماند
چوب الف بر سر ما، بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد ، مرده دلای
آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد
مارو چاره کنه ؟
یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه
منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه بیداد و ستم ، مونده هنوز
رو تن ما
×××
یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه
منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده
هنوز رو تن ما
دشت بی فرهنگی ما هرزه تموم علفاش
خوب اگه خوب ؛ بد اگه بد، مرده دلهای
آدماش
دست من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه
کی میتونه جز من و تو درد
مارو چاره کنه ؟
یار دبستانی من ، با من و همراه منی
چوب الف بر سر ما ، بغض من و آه
منی
حک شده اسم من و تو ، رو تن این تخته سیاه
ترکه ی بیداد و ستم ، مونده
هنوز رو تن ما
*** جمشید جم ***
*** سال ساخت: بهمن 1357 ***
*** ترانه سُرا: منصور
تهرانی ***
